چشم هايم زشكوفايي عشق تو فقط مي خواند

كاش مي دانستي                                                      

عشق من معجزه نيست      

                   عشق من رنگ حقيقت دارد       

                                 اشك هايم به تمناي نگاه تو فقط مي بارد

كاش مي دانستي                                                     

              دختري هست كه احساس تو را مي فهمد                

                           دختري از تب عشق تو دلش مي گيرد         

                                          دختري از غمت امشب به خدا مي ميرد        

كاش مي دانستي                                                        

 تو فقط مال مني                                    

                             تو فقط مال همين قلب پر از احساس مني                        

                                                       شب من با تو سحر خواهد شد                     

                                                             تو نمي داني من

                                                         چه قدر عشق تو را مي خواهم

          تو صدا كن من را 

                        تو صدا كن مرا كه پر از رويش يك ياس شوم          

                                                        تو بخوان تا همه احساس شوم

             كاش مي دانستي                                                                 

              شعرهاي دل من پيش نگاه تو به خاك افتاده است       

                                                 به سرم داد بزن                                     

                                                            تا بدانم كه حقيقت داري

             تا بدانم كه به جز عشق تو اين قلب ندارد كاري

          باز هم اين همه عشق                                                   

                                    اين همه عشق براي دل تو ناچيز است                             

 
                                 آسمان را به زمين وصل كنم؟

                           يا كه زمين را همه لبريز ز سر سبزي يك فصل كنم؟

من به اعجاز دو چشمان تو ايمان دارم        

                                 به خدا تو نباشي

بي تو من يك بغل احساس پريشان دارم.......

ای

همراه

مـــــــــن

تنــــــها با تو

تا اوج عشـــــــق

هـم پـــــــــــــروازم

با قلب تودلدارمن هم آوازم

توهمپـــــــــای من، تنـــها با من

هـــــــــــــــــــم آوائـــــــــــــــــــی

با درد مــــــــــــــــن، آشنـــــــــــــــائی

تکیـــــــــــــــــــه گاهی ، همصــــــــــدائی

ما فریاد عشـــــــــــــــــــق، در قلب شــــــــب

دلگرمی عاشــــــــــقای بیصــــــــــــدائیــــــــــم

ما، دل میبازیم دریادریا ،تابیکران،عاشقای بی پروائیم

تو، با مــــــــــــن بمـــــــــــان، ای مهـــــــــــــــــــــربان

چون ماه شــــــب در آســــــــمان؛ بر من بتــــــــــــــــــــاب

تا بیـــــــــــــــــکران مثـــــــــــــــــل مهتــــــــــــــــــــــاب

مــــن تا مـرز جان؛ از عشقمان میسـوزم ای آرام جـــان

بر من بتـــــــاب تا کهــــکشــان مثــــل آفتــــــــــاب

ما؛ فریــــاد عشـــق در قلــــب شب دلگـــــرمی

عاشقــــــــــــای بیصــــــــــــــــــــدائیم

ما؛ دل میبازیم دریا دریا تا بیکران

عاشقـــــــای بی پــــروائیـــــــــم

ای تورؤیـای شبهای مـــــــن

عشقو ببین تو چشمای من

دستاتوتو دســت من بگذاردرلحظه های دیـدار

عطر قشنگ خاک خيس… عشقتو يادم می ياره

نيستی ببينی کوچه مون… بوی تو رو داره هنوز

به يادت آتيش می گيره…  اين دل غمگين شب و روز

تو کوچه ی خاطره ها…  اسمتو فرياد می زنم

از تو جوابی نمی ياد…  خونه ی غم ميشه تنم

از وقتی رفتی آسمون… بغضش تمومی نداره

همدم گريه های من… اشکای ريزش می باره

حادثه ی غروب تو…  تلنگر وحشت من

از روز سردی تنت… کوچه شده غربت من

ای تک ستاره ی دلم… تو خيلی زود پر کشيدی

هنوز نمی شه باورم…  بوسه ی مرگو چشيدی

بدون توعزيز من… اين دل ميسوزه مثه شمع

می خوام بيام کنار تو… بی تو نمی تونم بمونم

 باران

وقتیکه تـنـگ غروب دوبـاره بـارون مـیبـاره     آسـمـون شـهرمـون بـاز تـورو یـادم مــیـاره

دوباره دلـم مـیخـواد دستاتو مـحکم بگیرم     زیـر گـرمـای نـگـاهـت دوبـاره جـوون بـگـیرم

صدای چک چکـه بـارون تـوی قـلبم میـزنه     واسه حـرفـای قـشنـگـت دل مـن پـر میزنه

تو فرار قطره ها خاطره هام جوون میگیرن     باز سراغتو از این خسته بی جوون میگیرن

توی آسمون چشمام داره بارون مـیگـیـره     بـغـض ایـن دلـم بـزرگـه داره آروم  مـیـگـیـره

دوستت دارم چون تنهاترين ستاره زندگي مني

 دوستت دارم چون تنهاترين مصراع شعر مني

دوستت دارم چون تنهاترين فکر تنهايي مني

 دوستت دارم چون زيباترين لحظات زندگي مني
 

دوستت دارم چون زيباترين روياي خواب مني
 

دوستت دارم چون زيباترين خاطرات مني

پاک ازچشمت جدایم می کنی آخر چرا؟

                                           دايماً در پیچ وتاب موی تو گم می شوم

                                           درپریشانی رهایم می کنی آخر چرا؟

کوچه های شهررا من می شناسم مو به مو

راهی بیراهه هایم می کنی آخر چرا ؟

                                             لا به لای لحظه ها در خلوت دلواپسی

                                              با غریبی آشنایم می کنی آخر چرا؟

باز چشمان سیاهت کم محلم می کنند

می روم ، اما صدایم می کنی آخر چرا؟

                                              گر چه واپس می زنی دست نیازم را ولی

                                              خوب می دانم دعایم می کنی آخر چرا؟

اگه بزار روزگار یه بار دیگه دنیا بیام                             بازم عاشقت میشم بازم سراغ تو میام

          اما به قدر فهم تو کوچک می شود

              وبه قدر نیاز توفرود می آید

                 وبه قدر آرزوی تو گسترده می شود

                     وبه قدر ایمان تو کار گشا می شود....

یتیمان را پدرمی شودومادر

محتاجان برادری را برادر می شود

عقیمان راطفل می شود

ناامیدان را امید می شود

گمگشتگان را راه می شود

در تاریکی ماندگان را نور می شود

رزمندگان را شمشیر می شود

پیران را عصا می شود

محتجان به عشق را عشق می شود

خداوند همه چیز می شود همه کس را....

به شرط اعتقاد.

   به شرط پاکی دل

      به شرط طهارت روح

        به شرط پرهیز از معامله با ابلیس

بشویید قلب هایتان را از هر احساس ناروا

   ومغزهایتان را از هر اندیشه خلاف 

      و زبان هایتان را از گفتار نا پاک

          ودست هایتان را از هر آلودگی در بازار

             و بپرهیزید از ناجوانمردی ها نادرستی ها نامردمی...

چنین کنید تا ببینیدخداوند چگونه 

بر سفره شما با کاسه ای خوراک وتکه ای نان می نشیند

در دکان شما کفه های ترازویتان رامیزان می کند

و در کوچه های خلوت شب با شما آواز می خواند...

مگر از زندگی چه می خواهید که در خدایی خدا یافت نمی شود؟؟؟؟

كه يك « ابليس » تو را بوسيده ، جهنمي مي شي ! جهنم كه اومدي ، من اونجا پيدات مي كنم و دور از

چشم خدا هر روز مي بوسمت ! واي خدا ! چه صفايي پيدا مي كند جهنم

 میدهد مثل باد  

       که یه شمع را خاموش ولی شعله های آتش را بزرگ تر می کند 

1اگر اولش به فکر آخرش نباشی آخرش به فکر اولش می افتی . 2) لذتی 

که در فراغ هست در وصال نیست چون در فراغ شوق وصال هست و در

                وصال بیم فراغ . 3) آغاز کسی باش که پایان تو باشد  

 من بي تو يک بوسه فراموش شده ام،يک شعر پر از غلط،يک پرنده بي

آسمان،يک نسيم سرگردان،يک

رويايي ناتمام.من بي تو بهاري غريبم که در برف متوقف مانده است.يک

جويبار سرد که هيچ وقت به دريا

نمي رسد.يک عشق باشکوه که مجالي براي شکفتن ندارد.يک شاعر

ارغواني که نمي تواند آخرين بيت

 غزل هاي عاشقانه اش را بسرايد.

دلهاست زندگي رفتن به اوج ديدني هاست شيوه رقص پرستو هاست زندگي روييدن گلها در

   تن صحراست آري زندگي زيباست 

 گريه هايم بي صداست عشق من بي انتهاست رد پاي اشکهايم را بگير تا  

بداني خانه عاشق

کجاست....دوستت دارم ف

بدان که اگر کسی را براي يک‌بار، يک‌روز، دوست دارم، تورا براي هميشه دوست دارم. من

عشق را در تو،

  تو را در دل دل را به هنگام تپيدن به خاطر تو دوست دارم... ف 

چشمانت را براي زندگي مي خواهم اسمت را براي دلخوشي مي خوانم دلت را براي

عاشقي مي

خواهم صدايت را براي شادابي مي شنوم دستت را براي نوازش و پايت را براي همراهي مي

 خواهم

عطرت را براي مستي مي بويم خيالت را براي پرواز مي خواهم و خودت را نيز براي پرستش

عشق از دوست داشتن پرسيد فرق من و تو چيست؟ پاسخ داد: من با يك سلام شروع

ميشوم و تو با يك نگاه. من با يك دروغ از بين ميروم و تو با مرگ

 به تکرار نگاه

اگه يه روز تو کنارم نباشي..... اين زندگي تلخي رو که دارم رها مي کنم....مي زارم ميرم.... تا

  ديگه مجبور نشم هر روز صبح.... قيافه تنهاي خودم رو توي آيينه اتاق تحمل کنم 

بدترين درداين نيست که عشقت بميره بدترين درداين نيست که به اوني که دوسش داري

نرسي بدترين درداين نيست که عشقت بهت ناروبزنه بدترين درداينم نيست که عاشق يکي

 باشي واونم ندونه بدترين درداينه که يکي بميره اونوقت بدوني دوستت داشته

نمی بخشمت .... بخاطر تمام خنده هایی که از صورتم گرفتی .... بخاطر تمام غمهایی که بر

صورتم نشاندی .... نمی بخشمت .... بخاطر دلی که برایم شکستی .... .. بخاطر احساسی که

 برایم پرپر کردی ..... نمی بخشمت .... بخاطر زخمی که بر وجودم نشاندی ..... بخاطر نمکی

 که بر زخمم گذاردی .... و می بخشمت بخاطر عشقی که بر قلبم حک کردی

خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه ... خيلي سخته که عزيزترين

کست ازت بخواد فراموشش کني ... خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون

 حضور خودش جشن بگيري ... خيلي سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اوني

که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ... خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني

، بعد بفهمي دوست نداره ... خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدي ،

اما اون بگه...به خدا من دیگه نمیدونم چی بگم یکم شما کمکم کنید دیگه نمیتونم این لحظاتو

تحمل کنم خیلی برام

توي دانشگاه نمره هاي ماکزيمم دخترا رو ديده و براي اينکه کسي نفهمه آي کيوش در حدکلوخه مجبوره بشينه براي دخترا حرف در بياره

 تو خونه همش خاطر شلخته بودنش و تميزي وخوشتيپي خواهرش مدام زدند تو سرش به

 از اينکه با صد نوع مدل موي مختلف و خط ريشاي عجيب غريب نميتونه قيافه مثل نميتونه قيافه مثل دختراي ايروني که با آرايش زيباتر ميشند حسودي مي کنه

 مي بينه يک نفر تو دنيا پيدا نميشه که فقط يه بار منتشو بکشه و بايد يه عمر ناز کش باشه

 مي بينه خيلي از مردا و پسراي اطرافش (وحتي خودش) حاضرند با اشاره يه خانم همه چي شونو فدا کنند اون وقته که يه جاش به شدت ميسوزه و به جاي زنگ زدن به آتش نشاني مي شينه ميل جفنگ به دختر خانم ها ميزنه

باشیم

از بین ما زنجیریان هر شب رفیقی میرود امشب رفیقی می رود فردا رفیقان دگر

دود اگر بالا نشیند کسر شان شعله نیست جای چشم ابرو نگیرد گرچه او بالا تر است

گفته بودم که اگر بوسه دهی توبه کنم توبه کنم که دگر از این گونه خطاها نکنم

بوسه داد و چو لبش بر خاست از لب من توبه کردم که دگر توبه ی بیجا نکنم 

 مرغ عشقی خسته بود

 که دلش شکسته بود

 اون اسیر یه قفس

 شب و روزش بی نفس

 همه ارزوهاش پر کشیدن بود و بس

 تا یه روز یه شاپرک نگاشو گوشه ای دوخت

 نگاش افتاد به قفس

 دل اون بد جوری سوخت

 زود پرید روی درخت  تو قفس سرک کشید

تو چشم مرغ  اسیر غم دل تنگی رو دید

 دیگه طاقت نیاورد

 رفت توی قفس نشست

تا که از حرفای مرغ شاپرک دلش شکست

شاپرک گفت که بیا تا با هم پر بکشیم

 بریم تا اون بالا ها سوار ابر بشیم

یه دفعه مرغ اسیر نگاهش بهاری شد

 بارون از برق نگاش روی گونش جاری شد

شاپرک دلش گرفت وقتی اشک اون رو دید

 با خودش یه عهدی بست نفس سردی کشید

دیگه بعد از اون قفس رنگ تنهایی نداشت

توی دوستی شاپرک ذره ای کم نمیذاشت

تا یه روز یه باد سرد میون قفس وزید

اسمون سرخابی شد سوز برف از راه رسید

شاپرک یخ زد ویخ مرد وموندگار نشد

چشماشو رو هم گذاشت دیگه اون بیدار نشد

مرغ عشق شاپرک رو به دست خدا سپرد

 نگاهش به اسمون تا که دغ  کردش ومرد

خیلی سخته که نباشه هیچ جایی برای اشتی بی وفا شدن اونکس که براش جونم گذاشتی

خیلی سخته تو زمستون غم بشینه روی برنا می سوزونه گاهی قلب و زهر تلخ بعضی حرفها

خیلی سخته اونکسی که اومد و کردت دیوونه هوسا وقتی تموم شد بگه پیشت نمی مونه

خیلی سخته اگه عمر جادویی شعرت تموم شه نکنه چیزی که ریختی پای عشقتون حروم شه

 خیلی سخته اونکسی که گفت واسه چشات می میره بره دیگه هیچ سراغی از تو و چشات نگیره

خیلی سخته تا یه روزی اون حرفها باورت شه نکنه یه روز ندامت راه تلخ اخرت شه

خیلی سخته که عزیزی عازم سفر شه تازه فردای همون روز کس عاشقی خبر شه

خیلی سخته که دلی رو با نگاهت دیده باشی وسط راه اما از عشق یه کمی ترسیده باشی

خیلی سخته تو تابستون با غریبی اشنا شی اما وقتی که بهار شد یه جوری ازش جدا شی

خیلی سخته بودن تو واسه اون بشه یه عادت دیگه بوسیدن دستات واسه اون نشه عبادت

خیلی سخته چشای تر واسه اون کسی خیسه که پیام داده یه عمره واسه تو نمی نویسه

خیلی سخته اونکه دیروز تو دامنش یه رویا بودی از یادش رفته که تو واسش تموم دنیا بودی

 خیلی سخته یه غریبه بدونه به دلت نشسته بعد اون بگی که چشمات نمی خواد اونو ببینه

خیلی سخته که ببینیش توی یه فصل طلائی کاش مجازات بدی داشت تا بدونه بی وفایی

خیلی سخته که ببینی کسی عاشقیش دروغه چقدر از گریه ی اونشب چشم تو سرش شلوغه