روز مرگ خویش را چشم انتظارم   

                              راه دوری مانده تا وقت رسیدن

                                                  من که حتی نای جان کندن ندارم

                          خوب می دانی برایت بد نبودم      

                          باز هم با این همه من شرمسارم         

                        خسته ای از من خداحافظ برایت

                            دفترم را یا دگاری می گذارم

                          بعدها آهسته می خوانی به گریه

                          آخرین شعر مرا روی مزارم

                          روزگاری هر چه گفتم از تو گفتم

                       چند روزی می شود حرفی ندارم

                           واژه ها با من سر یاری ندارند

                          شعر هم دیگر نمی آید به کارم

از اینکه عاشق توام حس غرور میکنم

دوباره با سلام تو تازه تازه می شوم

با نفس ساده تو غرق ترانه می شوم

با تو ستاره میشوم با تو ستاره می شوم

از سایه های ملتهب همیشه می گریختم

با رفتن تو هر نفس بغض دوباره می شوم

ناجی شام شوکران؛ با دل عاشقم بمان

به حرمت حضور تو چون تو یگانه میشوم

خانه به خانه دیدمت همچو فسانه دیدمت

با تو ستاره می شوم با تو ستاره میشوم

با دل عاشق بد نکن اي آدم نامهربون سنگدل وبي وفا نشو تو دل داري اين هم بدون  تو قول همراهي دادي رو وعده ي دلت بمون  باطن پاک رو تو جهان ميخرنش خييييييلي گرون  عهد شکن عشق نباش خير نميبيني از اون  با همون نگاه اول توي قلبم خونه کردي

کي با اشکاي تو يه اسمون ستاره ساخت کي بود که به نگاه تو دلش رو عاشقونه باخت کي بود که با نگاه تو خواب و خيال عشق و ديد کي بود که تنها واسه تو از همه دنيا دل بريد نگو کي بود کجايي بوداونکه برات ديوونه بود رو خط به خط زندگيش از عشق تو نشونه بود من بودم اونکه دلشوساده به پاي تو گذاشت اونکه واسش بودن تو به غير غم چيزي نداشت من بودم اونکه دل اخر عشق تورو خوند اونکه به جاي عاشقي حسرتشو به دل نشوند حسرت دوست داشتن تو هميشگي بود.

 گفته بودم اگه دلت گرفته ست/كنج دلم جا واسه ي دلت هست شايد دلت خواستو پاهات نيومد/يا شايدم دلت باهات نيومد هر چي كه هست بذار كه گفته باشم/هرجا كه هست دلت منم باهاشم

خنده آدم ها هميشه از دلخوشي نيست . گاهي شکستن دلي کمتر از آدم کشي نيست . کاهي دل اينقدر تنگ ميشه که گريه هم کم ميياره . يک حرف ساده هم گاهي چقدر غم ميياره.

حق داری باور نکنی که من چقدر دوست دارم

می خوام که تا آخر خط پیشت بمونم و نرم

خوب می دونم راست و دروغ فرقی برات نمی کنه

تو شهر تردیدی یه وقت به پات نشینم و برم

اونوقت بمونی با دلی شکسته از یه عشق نو

نتونی طاقت بیاری بشی گرفتار جنون

بمونی با دنیایی از خاطره های خوب و بد

با بیکسی تو شهر عشق با گریه های بی امون

اما بدون دلبر من تموم فکرت اشتباست

تو عشق من دو رنگی نیست یه عشق پاک و بی ریاست

می خوام که باور بکنی هر چی می گم حقیقته

واسه دل عاشق پیشه ام یه نیم نگات غنیمته

می خوام فقط بدونی که عشقت همیشه با منه

این عاشقت نمی تونه ساده دلت رو بشکونه

می خوام که باور بکنی هر چی می گم حقیقته

واسه دل عاشق پیشه ام یه نیم نگات غنیمته